Karol Mátyás
Biografia
Karol Mátyás urodził się 22 stycznia 1866 roku w Myślenicach, w rodzinie Franciszka i Franciszki z Jakubowiczów. Ojciec był c.k. radcą sądowym w Nowym Sączu, a później w Krakowie. Karol naukę rozpoczął w Nowym Sączu, a po przeniesieniu ojca do Krakowa kontynuował w Gimnazjum św. Anny. W 1888 roku ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Z zawodu był prawnikiem i urzędnikiem administracyjnym. Praktykował w Żywcu, Brzesku, Tarnobrzegu i Limanowej. W latach 1904-1910 był komisarzem starosty w Bochni, następnie starostą brzozowskim (1911-1913), a w latach 1913-1914 starostą w Kolbuszowej, gdzie zastała go inwazja rosyjska, w wyniku której stracił całe zebrane książki. W 1916 roku przeniesiony do Lwowa, a w 1917 pracował w Białej. Zmarł 28 maja 1917 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Karol Mátyás był aktywnym członkiem Akademii Umiejętności, od 1894 roku należał do komisji Antropologicznej, od 1895 do Towarzystwa Ludoznawczego, a od 1901 do Towarzystwa Historycznego. Do badań etnograficznych zachęcił go nauczyciel Bronisław Gustawicz. Zbierał bajki ludowe, tatrzańskie i sandomierskie podania, a także pisał o zwyczajach świątecznych, obrzędach i gwarach. Jego prace publikowane były m.in. w czasopismach "Świat", "Wisła" i innych.