Piotr Szymski
Biografia
Piotr Szymski urodził się 23 stycznia 1912 roku w Myślenicach. Był synem Piotra i Anny z Ciaputów. Ukończył krakowską Akademię Sztuk Pięknych, gdzie uczył się pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego i Stanisława Jareckiego. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w maju 1939 roku.
Podczas II wojny światowej przebywał początkowo w Związku Sowieckim, później ukrywał się na Podhalu. W 1945 roku podjął pracę w Bursie Gimnazjum i Technikum Handlowego w Myślenicach. W 1949 roku zamieszkał w Malborku, gdzie rok później założył Ognisko Plastyczne, które stało się ważną placówką oświatowo-kulturalną. Kierował nim aż do śmierci.
Tworzył pejzaże, martwe natury, sceny rodzajowe oraz portrety, w tym autoportrety. Zajmował się także rzeźbą. Za życia nie zabiegał o wystawianie prac; pierwsza wystawa pośmiertna odbyła się w 1970 roku w Myślenicach, kolejne w Sopocie i Myślenicach.
Życie prywatne artysty było burzliwe. Z pierwszą żoną, Marią Kiełbińską, miał syna Adama, profesora nauk technicznych. Małżeństwo zakończyło się rozwodem, a opiekę nad dzieckiem przyznano ojcu. Drugą żoną była Maria Białynia Rzepecka, z którą doczekał się córki Ewy, której jednak nigdy nie uznał. Brat artysty, Antoni, zginął w powstaniu warszawskim. Piotr Szymski zmarł w 1969 roku w Gdańsku.