Roman Sichrawa
Biografia
Roman Sichrawa urodził się 22 lipca 1869 roku w Myślenicach. Był absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1900 roku prowadził w Nowym Sączu indywidualną praktykę adwokacką. Jego kancelaria mieściła się w kamienicy przy rynku. Był miłośnikiem literatury polskiej i aktywnym członkiem Towarzystwa Odczytowego. Wraz z adwokatem Juliuszem Chodackim współtworzył oddział Uniwersytetu Ludowego im. A. Mickiewicza w Nowym Sączu, gdzie wygłaszał odczyty, m.in. o Sienkiewiczu. Od 1904 roku był członkiem Rady Miasta.
W 1914 roku, po wkroczeniu legionów do Nowego Sącza, wraz z wiceburmistrzem Wiktorem Oleksym witał Józefa Piłsudskiego, wręczając mu klucze do miasta. W 1920 roku, podczas wojny polsko-bolszewickiej, zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego, ale ostatecznie z tego zrezygnował. W latach 1919-1924 pełnił funkcję wiceburmistrza, a od 1925 do 1927 roku był komisarzem rządowym na miasto. 10 grudnia 1927 roku objął urząd prezydenta Nowego Sącza, który piastował do 1934 roku.
Był prezesem m.in. nowosądeckiego „Sokoła”, Klubu „Sandecja”, Towarzystwa Kasynowego, Kasy Zaliczkowej i Kasy Oszczędności. Współtworzył Towarzystwo Tatrzańskie „Beskid” i stał na czele komitetu odbudowy Zamku Królewskiego w Nowym Sączu. Podczas II wojny światowej został pozbawiony urzędu i skazany na areszt domowy, ale nadal działał w konspiracji, udostępniając swój dom jako punkt przerzutowy i siedzibę Komitetu Pomocy Uchodźcom i Więźniom Politycznym. Gdy Niemcy kazali mu sporządzić listę zakładników, wpisał na nią dziesięciokrotnie własne nazwisko, co stało się symbolem jego odwagi. W styczniu 1945 roku ponownie objął funkcję prezydenta miasta, ale zmarł 13 kwietnia tego samego roku. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Nowym Sączu.